È normale che l’1% più ricco paghi proporzionalmente il doppio delle tasse rispetto alla media dei contribuenti?

Opent artikel, eerste woorden “Bert Engelaar”

… tjah, dan weet je dat hiet niet op sterke economische argumenten gefundeerd gaat zijn. Leest verder: een ganse woordsalade, en dan de losse claim dat de rijkste 1% proportioneel de helft bijdragen dan de rest.

Waar komt dat zelfs vandaan? En over welke absolute bedragen gaat dat? Als 1% van de bevolking 1/3e van de belastinginkomsten genereert (dat is dezelfde statistiek anders verwoord), lijkt het mij wel dat ze een fair bijdrage leveren, niet?

Nu, dat is op zich absurd, dus het statement zal wel niet kloppen. En dan schiet er niets over van meerwaarde in dit artikel.

Proporties, proporties. Wat dragen ze echt bij? Ze betalen wel belastingen he, zelfs al is het via een ‘managementvennootschap’. Ze stellen wel mensen te werk he. Ze nemen wel deel aan de economie.

Wanneer politieke activisten serieus genomen willen worden, moeten ze wel eens beginnen met echte cijfers te tonen ipv steeds vage statements over proporties te maken.

>A more progressive tax system would strengthen both fiscal fairness and economic stability. Is it normal that the richest 1 percent pays proportionally twice as much tax as the average taxpayer? Is it normal that tax fraud and evasion cost us €30 billion a year?

>The Netherlands Bureau for Economic Policy Analysis has calculated that a wealth tax on millionaires could generate €4.7 billion in tax revenue. Investing that money in healthcare, decent pensions, the climate transition, international solidarity, and social protection is never wasted. It’s an investment in a more resilient, balanced, healthy, and peaceful society. These social dividends benefit everyone.

>At the same time, Belgium still spends €13 billion annually on fossil fuel subsidies

>History has shown that Thatcher was wrong. There is always a choice: the choice to end inefficient and polluting tax breaks, the choice to let everyone contribute according to their means, the choice to invest in the future instead of cutting health, education, social services, international solidarity, and the environment.